Live radio: klik op het speakertje om te starten of te stoppen, met het schuifje stel je het volume in.
Instellingen
Toelichting op de instellingen
Thema: The Jumping Fox
Standaard staat de site in het Neon-thema (paars, roze en cyaan). Aan: het bruine thema van The Jumping Fox. Los van Party mode.
Countdown
De aftelklok naar de volgende Top 2000, standaard uit. De klok staat alleen bij de live radio, niet bij het live beeld. Uit: de klok verdwijnt, de rest van het blok blijft.
Ticker
De doorlopende regel met feitjes op de startpagina. Uit: de regel verdwijnt.
Equalizer
De bewegende staafjes bij het luidsprekertje terwijl de radio speelt.
Speler in kleur
In volledig scherm draait de LP in kleur (zwart). Uit: de doorzichtige gouden versie. Staat Party mode aan, dan staat dit vast aan.
Party mode
Alleen in volledig scherm, standaard uit. Aan: laserlichten en ballonnen bij een nummer uit de top 10, en de volledige show bij nummer 1.
Slim herstel verbinding
Valt de stream weg, dan probeert de speler zelf opnieuw te verbinden (tot 10 keer). Uit: je tikt zelf weer op Luister live.
Je keuzes worden onthouden in deze browser, op dit apparaat. “Alles op standaard” zet alles terug.
Rare, onduidelijke of verkeerd verstane teksten uit de Top 2000, en wat er werkelijk aan de hand is. Zonder tekstregels: alleen beschreven en uitgelegd.
Bij elk item staan de bronnen. “Zekerheid: middel” betekent dat de uitleg op één bron berust of niet volledig is bevestigd.
verkeerd verstaanbeste plek 329, in 2025 plek 1684
Het rare: In het refrein klinkt een regel over het kussen van de lucht, maar veel luisteraars horen er een zin over het kussen van een man in. De rest van de tekst is bovendien een raadselachtig droombeeld.
Volgens Songfacts maakte Hendrix de grap zelf groter door de regel live soms zo te zingen en naar een bandlid te wijzen (dat laatste is gebaseerd op ongeofficiele liveopnames; een directe uitspraak van hem over het misverstand staat er niet). Hendrix zei dat het nummer voortkwam uit een droom waarin hij onder water liep, verdwaald in een paarse nevel, en gered werd door zijn geloof. Hij ontkende dat het over drugs ging; veel luisteraars lezen het toch als een zuurtrip. Een sciencefictionroman (Night of Light van Philip Jose Farmer) wordt als inspiratie genoemd, maar dat is alleen door lezers op de site geopperd en niet bevestigd.
Het rare: In het refrein horen heel veel mensen een zin over een badkamer aan de rechterkant, in plaats van de dreigende regel over de maan. Dat staat haaks op de vrolijke muziek bij een bijna apocalyptische tekst.
John Fogerty weet van het misverstand en speelt er zelf mee: hij zong de verkeerde versie soms op concerten, en vertelde (volgens een bericht van iHeart uit 2025, verwijzend naar een Forbes-interview) dat hij tegenwoordig naar de 'andere rechterkant' wijst als fans borden omhooghouden. Over de echte betekenis zei Fogerty dat de film The Devil and Daniel Webster (1941) hem inspireerde, met een orkaan die een dorp verwoest, en dat het om een naderende ramp ging.
onduidelijke betekenisbeste plek 1, in 2025 plek 1
Het rare: De tekst is een opera in zes minuten vol vreemde namen en woorden (Scaramouche, Galileo, Bismillah, Beelzebub) zonder zichtbaar verhaal. De band heeft er nooit een officiele uitleg bij gegeven.
Freddie Mercury legde het nooit uit; hij zou het tegen Kenny Everett afgedaan hebben als onzinrijm, en in 1986 zei hij tegen een biograaf dat het over relaties ging. Brian May weigert te vertellen wat het betekent omdat dat een lied bederft, en Roger Taylor zei in Mojo dat het gaat om een man die terechtgesteld wordt voor moord en berouw heeft maar er filosofisch onder blijft. Biograaf Lesley-Ann Jones leest het als Mercury's coming-out; dat is haar lezing, geen bevestigde verklaring van de band.
onduidelijke betekenisbeste plek 252, in 2025 plek 450
Het rare: Een lange tekst vol symbolen (de nar, de koning, het kwartet, de dag dat de muziek stierf) waarvan nooit duidelijk was wie of wat bedoeld wordt.
Het begin gaat over het vliegtuigongeluk van 3 februari 1959 waarbij Buddy Holly, Ritchie Valens en The Big Bopper omkwamen; daarna verbreedt het lied zich tot verlies van onschuld in Amerika tot circa 1970. McLean weigerde decennialang uitleg, maar bij de veiling van het manuscript in 2015 zei hij dat het 'in feite' gaat over dingen die de verkeerde kant op gaan, en de catalogus bevestigde dat het lied eindigt bij de moord op Meredith Hunter bij Altamont. In 2022 zei hij dat veel van de figuren fictief zijn: Presley is niet 'de koning' en Dylan niet 'de nar'; dat staat haaks op de catalogustekst van 2015, en Dylan zelf wees de nar-lezing in 2017 af.
verkeerd verstaanbeste plek 544, in 2025 plek 1000
Het rare: Het refrein wordt erg vaak verstaan als een regel over de acteur Tony Danza in plaats van over de 'tiny dancer' uit de titel.
Het misverstand is zo bekend dat het in de sitcom Friends (1996) werd gebruikt: Phoebe zingt de verkeerde versie. Elton John of Bernie Taupin hebben zich er in de gebruikte bronnen niet over uitgelaten. Over wie het lied gaat, spreken de bronnen elkaar tegen: volgens Elton ging het over Taupins vriendin Maxine Feibelmann, maar Taupin zelf zegt dat het om vrijgevochten vrouwen ging die hij in 1970 in kledingwinkels in Los Angeles tegenkwam.
onduidelijke betekenisbeste plek 3, in 2025 plek 143
Het rare: De tekst springt tussen vreemde beelden, zestien vestaalse maagden en een verwijzing naar Chaucer, zonder dat duidelijk is wat er eigenlijk gebeurt.
Tekstschrijver Keith Reid zegt dat hij niet begrijpt waarom mensen het onduidelijk vinden; hij noemt het een verhaal, een reis, gezien door een mannelijk personage. De titel kwam eerst: Reid hoorde op een feest iemand tegen een vrouw zeggen dat ze bleek zag. De verwijzing naar Chaucer noemt hij een afleidingsmanoeuvre, hij heeft Chaucer naar eigen zeggen nooit gelezen. De auteur van de gebruikte bron (Tim de Lisle) leest het als een door drank aangewakkerde verleiding; die lezing is niet van de band zelf.
Het rare: Een bewust onsamenhangende tekst met kinderrijmpjes, vreemde beelden en klanken als 'goo goo g'joob'.
Volgens Songfacts schreef Lennon het deels om luisteraars die elk Beatles-nummer analyseerden te frustreren, nadat hij een brief kreeg van een scholier wiens leraar Beatles-teksten liet ontleden. De walrus komt uit Lewis Carrolls gedicht; Lennon zei later dat hij pas achteraf zag dat de walrus daarin de schurk is en de timmerman de held, en dat hij dus 'de verkeerde' had gekozen. Songfacts noemt Finnegans Wake als bron van de klanken en Pete Shotton als aanleverder van een kinderrijmpje; Lennon zei ook dat hij zich in de tekst deels richtte op Hare Krishna en Allen Ginsberg.
onduidelijke betekenisbeste plek 869, niet in 2025
Het rare: In de tekst staat een woord, 'pompatus', dat in geen enkel woordenboek staat en waarvan niemand wist wat het betekent.
Volgens Wikipedia hoorde Miller het woord verkeerd uit het nummer The Letter van The Medallions; zanger Vernon Green had daar zelf een verzonnen woord ('puppetutes', een papieren-pop-fantasiefiguur) gebruikt. Straight Dope noemt dat Green zei dat de oorspronkelijke woorden 'puppetutes' en 'pizmotality' waren, waarbij het tweede geheime woorden voor de geliefde zou aanduiden. Volgens fans zei Miller ooit dat het woord niets betekent en slechts jive-taal is, maar Straight Dope kon dat niet bevestigen.
Het rare: In het refrein klinkt een woord dat velen verstaan als 'douche', terwijl het gaat om een beroemde soort auto.
Springsteens origineel had een regel met 'deuce', een verwijzing naar de Deuce Coupe, een Ford hot rod uit 1932. In de versie van Manfred Mann's Earth Band klinkt 'deuce' door een technisch probleem (een afwijking van de tape-kop) als 'douche', en ze konden het niet meer herstellen. Volgens Manfred Mann was de verwarring toeval; Springsteen zei grappend dat het nummer pas een hit werd nadat Mann het veranderde in een lied over een hygieneproduct. Het origineel schreef hij met een rijmwoordenboek.
onduidelijke betekenisbeste plek 190, in 2025 plek 684
Het rare: De titel zegt dat hij alles voor liefde wil doen 'maar dat niet' - zonder dat in het refrein ooit duidelijk wordt wat 'dat' is. Jarenlang werd erover gespeculeerd.
Volgens een artikel in Louder (Dave Everley) staat het antwoord in de coupletten: hij weigert haar na de seks te verlaten en haar te vergeten, en hij weigert vreemd te gaan. Meat Loaf zei dat mensen het wel zouden snappen; tekstschrijver Jim Steinman dacht van niet en noemde de weigeringen een puzzeltje, met een ridderlijke, Lancelot-achtige toon. Het artikel noemt de vraag zelf een 'non-mysterie'.
onduidelijke betekenisbeste plek 351, in 2025 plek 351
Het rare: De tekst bestaat uit droomachtige beelden, zoals iemand die langzaam door een gang loopt en toch sneller gaat dan een kanonskogel, zonder duidelijk verhaal.
Noel Gallagher zei in een SiriusXM-interview (2020, bij 25 jaar Morning Glory) dat hij zelf geen idee heeft wat de regels betekenen en dat hij tijdens het spelen op de laatste tour afdwaalde en zich afvroeg wat het was. Over de kanonskogelregel zei hij letterlijk dat hij geen idee heeft. Zijn eigen conclusie: het lied is 'onzin', en de betekenis zit hem in het feit dat generaties tieners het meezingen.
Het rare: Midden in een Engelstalig nummer zit een Franstalig stuk, en de zanger gedraagt zich zenuwachtig en onsamenhangend - vreemd voor een lied over een moordenaar.
David Byrne zag het nummer naar eigen zeggen eerst als een ballade van Alice Cooper in de stijl van Randy Newman. Het Franse tussenstuk is een cryptische bekentenis van de moordenaar over een avond in het verleden. Byrne vroeg eerst een vriendin om het te schrijven (die weigerde), waarna bassiste Tina Weymouth, wier moeder Frans is, het in iets meer dan een uur schreef. Volgens het bronartikel kan de taalwissel ook een tweede persoonlijkheid suggereren (een soort Norman Bates), of gewoon een stijlkeuze zijn; welke van beide bedoeld is, wordt niet beslist.
Het rare: De titel is een Russisch klinkend woord dat in het lied de schuilnaam van een vrouw is.
Kate Bush zei in 1980 (programma Countdown) dat het gaat om een vrouw die de trouw van haar man test door hem onder de schuilnaam Babooshka te schrijven als een jongere vrouw; hij raakt gefascineerd en de relatie loopt stuk. Ze wist naar eigen zeggen aanvankelijk niet dat 'babushka' in het Russisch 'grootmoeder' betekent. Voor het verhaal noemde ze de Engelse volksballade Sovay, over een vrouw die zich als struikrover vermomt om haar geliefde te testen.
onduidelijke betekenisbeste plek 250, in 2025 plek 836
Het rare: Nederland heeft geen bergen, dus waarover gaat een lied met 'Dutch Mountains' in de titel eigenlijk?
Henk Hofstede vertelde in een EO-artikel dat het idee kwam van een landkaart in zijn lagere school in Amsterdam-Oost: Duitsland en Belgie waren wit gekleurd en hij dacht dat de bergen vlak achter de grens begonnen. Het lied gaat over zijn jeugd in Amsterdam (bakstenen huizen, de Weesper Trekvaart). Volgens hem staan de bergen voor verlangen en het onbekende, het gevoel dat je nog niet weet waar je heen gaat. De bergen zijn dus een metafoor en geen beschrijving van het landschap.
verborgen betekenisbeste plek 125, in 2025 plek 1346
Het rare: Een vrolijk deuntje met een reeks voornamen (Holly, Candy, Little Joe, Sugar Plum Fairy, Jackie) en aanduidingen waar veel luisteraars niet doorhadden wat er gezongen werd.
Lou Reed zei dat hij zich liet inspireren door de roman A Walk on the Wild Side van Nelson Algren; toen een geplande musical daarover niet doorging, verving hij de personages door mensen uit Andy Warhols Factory. Holly is Holly Woodlawn en Candy is Candy Darling (beiden transgender actrices), Little Joe is gebaseerd op Joe Dallesandro's rol in de film Flesh, en Sugar Plum Fairy was Joe Campbell (de bijnaam was volgens Wikipedia een eufemisme voor drugsdealer). RCA stuurde in 1972 een gecensureerde versie naar radiostations zonder de regel over orale seks, en 'colored girls' werd 'the girls'.
onduidelijke betekenisbeste plek 637, in 2025 plek 755
Het rare: De tekst is poetisch en spiritueel, met een verzonnen mythische naam (Oroladian) en beelden die geen alledaags verhaal vormen.
Jon Anderson, die het schreef met Vangelis (voor het album Friends of Mr. Cairo, 1981), zei in 2013 tegen Songfacts dat het concept de 'staat van onafhankelijkheid' is waar mensen naartoe groeien. Volgens hem is Oroladian een mythische figuur die de 'poort van herinnering' opende, en het nummer verwijst naar het gedicht On Passing the New Menin Gate van Siegfried Sassoon. Hij omschrijft de tekst als positief, over wereldwijde eenheid, meditatie en waarheid; de boodschap is dat de waarheid zal komen. Het koor op de Summer-versie werd samengesteld door Quincy Jones.
onduidelijke betekenisbeste plek 382, in 2025 plek 1856
Het rare: De titel is een vreemd klokkijken: wat betekent '25 of 6 tot 4'? Er ontstonden drugsverhalen over.
Robert Lamm schreef het nummer, naar zijn eigen zeggen, op een late avond terwijl hij boven de Sunset Strip woonde: hij keek op zijn horloge en het was vijfentwintig of zes minuten voor vier 's nachts, terwijl hij een regel voor het refrein zocht. Het gerucht dat '6 tot 4' straattaal voor LSD zou zijn (een tablet om zes uur 's avonds werkt tot vier uur) wordt door het bronartikel als gerucht aangeduid, niet als herkomst van het nummer.
verkeerd verstaanbeste plek 533, in 2025 plek 1506
Het rare: Er wordt in het refrein een uitroep gezongen die velen verstaan als de naam Bruce, maar het is geen gewoon woord.
Jeff Lynne zegt dat het een gat in de zang was en dat hij maar iets riep dat in hem opkwam; hij wilde het vervangen, maar vond niets beters. Volgens Lynne (in een VH1-optreden) wees technicus Reinhold Mack erop dat het leek op het Duitse 'gruss' (groet), en toen bleef het staan. Mack vertelt het anders (Sound on Sound, 2013): de titel was oorspronkelijk een grap met de naam Bruce, vanwege een geplande tournee door Australie, en later werd het een Duitse groet. Het bronartikel beslist niet wie gelijk heeft.
Het rare: Een refrein dat iedereen oproept om 'stoned' te worden, in een nummer met een rare titel met twee getallen en een Leger des Heils-achtige koperblazersband.
Veel luisteraars en de Time van 1966 lazen het als een drugslied, en sommige zenders verboden het. Dylan zei in 1966 dat hij nooit een drugslied heeft geschreven, en in 2012 tegen Mikal Gilmore dat wie het zo leest het Bijbelboek Handelingen niet kent. Biograaf Clinton Heylin leest het als een bewuste woordspeling met het Bijbelse stenigen. De getallen 12 en 35 worden door de bronnen niet duidelijk verklaard; Heylin wijst alleen naar een Bijbelvers (Spreuken 27:15) over een druipend dak en een twistzieke vrouw.
Het rare: Een lied dat vraagt waar honkbalheld Joe DiMaggio is heengegaan, terwijl hij helemaal nergens heen was.
Paul Simon zei in de Dick Cavett Show dat de naam er stond vanwege het aantal lettergrepen. Toen hij DiMaggio later ontmoette, zei hij dat het een eerbetoon was en dat echte helden zeldzaam zijn; DiMaggio vertelde dat hij niet snapte waarom hij weg zou zijn, omdat hij net reclame maakte. Het lied begon bovendien als Mrs. Roosevelt, met plaatsvervangende klanken; Art Garfunkel zei dat ze elke naam met drie lettergrepen invulden en 'Mrs. Robinson' werd gekozen omdat het bij het personage in de film paste.
Het rare: De titel en het beeld van een zwart gat dat een zon wordt, lijken nergens op te slaan; het lied heeft een droomachtige, surrealistische tekst.
Volgens Songfacts begon het bij Chris Cornell die iets verkeerd verstond wat een nieuwslezer zei; die vergissing werd de titel. Cornell zei dat hij het lied nog minder begreep nadat het een hit werd. De tegenstelling tussen leegte en de zon die leven mogelijk maakt trok hem, maar er was geen bedoeld thema; hij koos vooral woorden die goed klonken.
Het rare: Het refrein bevat een beeld waarvan de woorden vaak verstaan worden als 'graf', terwijl iets anders bedoeld is, en Seal heeft de betekenis nooit uitgelegd.
Volgens Songfacts heeft Seal de betekenis nooit uitgelegd en liet hij de tekst bewust weg uit het album, zodat luisteraars hun eigen invulling kunnen geven. Toetsenist David Sancious zegt dat Seal hem vertelde dat het woord dat velen als 'grave' verstaan eigenlijk 'gray' (grijs) is, een poetische keuze die toevallig op iets anders lijkt. Seal schreef het nummer rond 1988 in een kraakpand in Londen, voordat hij een platencontract had.
Het rare: In het refrein staat 'zig-a-zig-ah', een stukje onzin waarvan fans jarenlang wilden weten wat het betekent.
Volgens Songfacts zei Mel B dat 'iedereen een zig-a-zig-ah nodig heeft en dat het is wat je wilt'; Mel C zei dat het slang is voor het aanknopen met iemand. Co-schrijver Richard Stannard zegt dat het een onzinuitdrukking was die de groep tijdens het schrijven gebruikte en dat het onschuldig is; Songfacts schrijft dat het uit het privewoordenboek van de groep komt. Er is dus geen vaste betekenis; de groep zelf zegt dat het alles kan betekenen.
verborgen betekenisbeste plek 15, in 2025 plek 125
Het rare: De titel klinkt alsof het lied over geloof gaat, maar dat is niet het geval.
Volgens Songfacts is 'losing my religion' een variant op een zuidelijke Amerikaanse uitdrukking en gaat het lied niet over religie maar over het vertrouwen in een persoon verliezen. Michael Stipe zegt dat de tekst gaat over obsessie en onbeantwoorde liefde: een verlegen verliefde die zijn gevoelens nooit uitspreekt. Hij zei op Song Exploder dat Every Breath You Take van The Police een sterke invloed was, en dat hij eerst 'keuken' schreef in plaats van een andere plaats, waardoor het ineens over hemzelf leek.
Het rare: De titel klinkt als een slogan voor een tienerrevolutie, terwijl het een deodorantmerk blijkt te zijn, en de tekst bestaat uit tegenstrijdige beelden.
Kathleen Hanna van Bikini Kill schreef na een avond drinken met een stift op Kurt Cobains slaapkamermuur dat hij naar Teen Spirit rook; Tobi Vail, Cobains toenmalige vriendin, gebruikte dat deodorantmerk. Zes maanden later belde Cobain dat hij het wilde gebruiken. Het bronartikel stelt dat Cobain niet wist dat het een deodorant was, maar geeft daar geen bron voor. Cobain zei in 1994 tegen Rolling Stone dat de tekst de spot dreef met het idee van een revolutie en bestaat uit tegenstrijdige ideeen.
Het rare: Het refrein klinkt als een triomfantelijke Amerikaanse hymne, terwijl de coupletten juist over een teleurgestelde Vietnamveteraan gaan.
Volgens het bronartikel (Mental Floss) vertelt het lied over een man uit een worstelende stad die naar Vietnam wordt gestuurd, beschadigd terugkomt en door zijn land wordt vergeten. De productie met de knallende snaredrum en het grote arrangement laat het patriottisch klinken. Ronald Reagan noemde Springsteen in augustus 1984 tijdens een campagnebezoek in New Jersey. Springsteen noemde het in zijn memoires (2016) een protestlied en schreef dat luisteraars horen wat ze willen horen.
Het rare: Aan het einde mompelt Lennon een zin die fans verstonden als een bekentenis over het begraven van Paul McCartney.
Volgens het bronartikel (Far Out) zei Lennon dat hij 'cranberry sauce' zei en dat het niets met McCartney te maken had; fans lazen het in 1967 als bevestiging van het gerucht dat McCartney in 1966 was overleden en vervangen. McCartney ontkende het gerucht. De auteur van het artikel denkt dat Lennon het misschien bewust als steek naar obsessieve fans bedoelde, maar kan dat niet bewijzen.
onduidelijke betekenisbeste plek 1, in 2025 plek 3
Het rare: De tekst is een reeks bijna filmische beelden (een hotel waar je nooit weg kunt) zonder duidelijke verklaring, wat leidde tot allerlei theorieen.
Don Henley zei in 2007 dat het lied gaat over de excessen van de Amerikaanse cultuur, over mensen die de band kende en over de spanning tussen kunst en commercie; bij 60 Minutes noemde hij het de donkere kant van de Amerikaanse droom, en in 2013 een reis van onschuld naar ervaring. Glenn Frey vergeleek het met een aflevering van The Twilight Zone en zei dat de luisteraar zelf een verhaal bouwt uit de beelden. Don Felder zegt dat Henley veel van de tekst schreef, inclusief 'colitas', dat hij omschrijft als een woestijnplant die 's nachts bloeit; het woord wordt vaak als slang voor marihuana gelezen. Satanistische theorieen komen in de gebruikte bron alleen uit lezersreacties.
onduidelijke betekenisbeste plek 112, in 2025 plek 160
Het rare: De titel lijkt naar de tv-serie The Twilight Zone te verwijzen, maar het lied vertelt een spionageachtig verhaal.
Volgens Wikipedia is de titel geen verwijzing naar de tv-serie; gitarist George Kooymans schreef het nummer, geinspireerd door de spionagethriller The Bourne Identity. De videoclip heeft een spionageverhaal waarin Barry Hay een agent speelt die door drie handlangers (de andere bandleden) wordt gepakt.
